filoktitis facebookfiloktitis youtube channel

  • Πισίνα για αποκατάσταση και υδροθεραπεία στον Φιλοκτήτη
  • Πισίνα για αποκατάσταση και αποθεραπεία στον Φιλοκτήτη
  • εργοθεραπεία στο κέντρο αποθεραπείας και αποκατάστασης Φιλοκτήτης
  • Υπηρεσίες φυσικοθεραπείας στο κέντρο αποθεραπείας και αποκατάστασης Φιλοκτήτης
  • Μονάδα αυξημένης φροντίδας στο κέντρο αποκατάστασης φιλοκτήτης
  • Υπηρεσίες αποκατάστασης και υψηλής ποιότητας εξυπηρέτηση στο Κέντρο αποθεραπείας και Αποκατάστασης Φιλοκτήτης
  • ειδικό μεταφορικό μέσο τύπου βαν για τη μετακίνηση των ασθενών από και προς το κέντρο αποκατάστασης Φιλοκτήτης
  • ειδικός εξοπλισμός φυσικοθεραπείας και υδροθεπαείας για γρήγορη αποκατάσταση και αποθεραπεία
  • ποιότητα υπηρεσιών για αποκατάσταση και αποθεραπεία

Αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο

Με τον όρο αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο περιγράφουμε το γεγονός της αιφνίδιας ανάπτυξης ενός νευρολογικού ελλείμματος, ως αποτέλεσμα της απόφραξης ή αιμορραγίας ενός ή περισσότερων αιμοφόρων αγγείων του εγκεφάλου με συνέπεια τη νέκρωση εγκεφαλικών περιοχών που αιματώνονται από τα συγκεκριμένα αγγεία.

Τύποι του αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου

Το αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο χωρίζεται σε δύο τύπους, σε ισχαιμικό και αιμορραγικό. Ισχαιμική μορφή εγκεφαλικού επεισοδίου που είναι και η συχνότερη, έχουμε υποστεί όταν η αιματική ροή προς τον εγκέφαλο σταματά εξαιτίας κάποιου θρόμβου ή εμβολής σε ένα αγγείο που έχει υποστεί βλάβη από αρτηριοσκλήρυνση. Αιμορραγικού τύπου εγκεφαλικό επεισόδιο νοούμε όταν ένα αγγείο εντός ή εκτός του εγκεφάλου διαρρηγνύεται, επιτρέποντας στο αίμα να διαφύγει στο εσωτερικό του εγκεφάλου (εγκεφαλική αιμορραγία).

Κύρια αίτια των αγγειακών εγκεφαλικών επεισοδίων είναι μεταξύ άλλων τα ανευρύσματα, οι αγγειακές δυσπλασίες, η ανεπαρκώς ρυθμιζόμενη υπέρταση και άλλα. Άλλοι παράγοντες που αυξάνουν την πιθανότητα να συμβεί εγκεφαλικό επεισόδιο αλλά μπορούν να αντιμετωπιστούν ή να τροποποιηθούν είναι: το κάπνισμα, ο διαβήτης, η υψηλή χοληστερίνη, η υπέρταση.

Τα σημαντικότερα προειδοποιητικά σημεία και συμπτώματα ενός Α.Ε.Ε μπορεί να είναι: μούδιασμα, αδυναμία ή παράλυση κάποιου άκρου ή της μιας πλευράς, αιφνίδιο σκοτείνιασμα ή απώλεια της όρασης, αιφνίδιος πονοκέφαλος, πολύ ισχυρής έντασης (στην υπαραχνοειδή αιμορραγία κυρίως, περιγράφεται ως «ο ισχυρότερος πονοκέφαλος της ζωής μου»), δυσκολία στην έκφραση ή την κατανόηση του λόγου, ζάλη, απώλεια ισορροπίας, του συντονισμού των κινήσεων, ιδίως σε συνδυασμό με άλλα συμπτώματα που προαναφέρθηκαν.

Καλύτερη αντιμετώπιση του Α.Ε.Ε είναι η ΠΡΟΛΗΨΗ

  • Έλεγχος της αρτηριακής πίεσης
  • Σωστή ιατρική παρακολούθηση της ενδεχόμενης καρδιακής νόσου και ιδίως των αρρυθμιών.
  • Έλεγχος των καρωτίδων με υπερηχογραφία (εφόσον κρίνει ο γιατρός σας ότι το χρειάζεστε).
  • Αιματολογικές εξετάσεις σε συχνότητα ανάλογη με την ηλικία και έλεγχος για σακχαρώδη διαβήτη. Άτομα προχωρημένης ηλικίας, οι άνδρες πιο συχνά από τις γυναίκες και άτομα με κληρονομικό ιστορικό εγκεφαλικού επεισοδίου
  • Έλεγχος της χοληστερίνης (διατροφή – άσκηση - φαρμακευτική αγωγή αν χρειάζεται)
  • Περιορισμός της κατανάλωσης αλκοόλ
  • Διακοπή του καπνίσματος.
  • Έλεγχος σωματικού βάρους.

Θεραπευτική προσέγγιση

Μετά τις πρώτες 48 ώρες και αφού έχει σταθεροποιηθεί ο ασθενής αρχίζει πρόγραμμα παθητικής κινητοποίησης από φυσιοθεραπευτές, εργοθεραπευτές και λογοθεραπευτές όπου υπάρχει λόγος. Οι συνοδοί εκπαιδεύονται για την αναγκαιότητα της συνέχισης του προγράμματος και μετά τις συνεδρίες των ειδικών. Στη συνέχεια και με την πρόοδο της αποκατάστασης το πρόγραμμα περιλαμβάνει ενεργητικές υποβοηθούμενες ασκήσεις επί κλίνης, ισορροπία σε καθιστή θέση με και χωρίς υποστήριξη, κινητοποίηση στο κρεβάτι, εκτίμηση από εργοθεραπευτή των ικανοτήτων για προσωπική φροντίδα και λήψη τροφής και από τον λογοθεραπευτή για δυνατότητα επικοινωνίας.

Συμβατικό πρόγραμμα αποκατάστασης.

Περιλαμβάνει συνδυασμό ασκήσεων εύρους κίνησης, που γίνονται παθητικά, ασκήσεων ενδυνάμωσης, ισορροπίας και δραστηριοτήτων κινητοποίησης. Σε προγράμματα αυτού του τύπου συμπεριλαμβάνονται ασκήσεις διατάσεων και ασκήσεις εκπαίδευσης σε δραστηριότητες καθημερινής ζωής (Δ.Κ.Ζ.).

Πρόγραμμα αποκατάστασης του κάτω άκρου.

Το πρόγραμμα εκτελείται στο γυμναστήριο του νοσοκομείου, με καλό φωτισμό, αερισμό, και εξοπλισμό που πρέπει απαραίτητα να περιλαμβάνει ανακλινόμενο κρεβάτι (tilting table), διάδρομο με παράλληλες μπάρες, κλίμακα με χαμηλές και υψηλές βαθμίδες και καθρέπτες. Το πρόγραμμα περιλαμβάνει ασκήσεις ισορροπίας στην καθιστή και όρθια θέση, μεταφορά βάρους δεξιά αριστερά, τεχνικές μεταφοράς από το κρεβάτι στο αμαξίδιο, βάδιση στις παράλληλες μπάρες, βάδιση με εποπτεία και τρίποδη ή τετράποδη βακτηρία και άνοδο κάθοδο κλίμακας. Ασθενέις που αργούν πολύ να αποκτήσουν έλεγχο της κάμψης αλλά κυρίως της έκτασης του ισχίου έχουν μειωμένες πιθανότητες για βάδιση.

Δύο από τα συχνότερα προβλήματα κατά τη βάδιση του ημιπληγικού είναι η ιπποποδία και η υπερέκταση του γόνατος. Η σπαστικότητα των πελματιαίων καμπτήρων της ποδοκνημικής, σε συνδυασμό με την αδυναμία των ραχιαίων καμπτήρων της ποδοκνημικής έχουν σαν αποτέλεσμα την αδυναμία απελευθέρωσης των δακτύλων από το έδαφος και οδηγούν τον ασθενή σε πλάγια κλίση και περιαγωγή του κάτω άκρου κατά τη βάδιση, προκειμένου να το προωθήσει. Η αδυναμία από την άλλη πλευρά του τετρακέφαλου να ελέγξει την έκταση του γόνατος, οδηγεί σε υπερέκταση το γόνατο κατά τη φάση στήριξης, μια κατάσταση που οδηγεί σε πόνο και τραυματισμό του γόνατος. Ικανοποιητική λύση και για τα δύο αυτά προβλήματα είναι η χρήση του κνημοποδικού κηδεμόνα με ελατήριο επαναφοράς , που διατηρώντας την ποδοκνημική σε μικρή ραχιαία κάμψη όταν δεν φορτίζεται, απελευθερώνει τα δάκτυλα από το έδαφος και ωθεί ελαφρά προς τα εμπρός την  κνήμη προφυλάσσοντας από την υπερέκταση.

Πρόγραμμα αποκατάστασης του άνω άκρου.

Παρά το γεγονός ότι ο ασθενής ζητά από την αποκατάσταση να περπατήσει για να είναι ανεξάρτητος, η έλλειψη της κίνησης και της αίσθησης του άνω άκρου δημιουργεί φόβο και ανασφάλεια. Όταν μάλιστα η αδυναμία αφορά το κυρίαρχο χέρι, τότε ο ασθενής αρνείται να μπει στη διαδικασία εκπαίδευσης τεχνικών μονοχειρίας με το άλλο χέρι από την Εργοθεραπεία. Η προσέγγιση περιλαμβάνει παθητική κινητοποίηση, και με την πρόοδο την ανάνηψης, υποβοηθούμενη ενεργητική κινητοποίηση, καθώς και εκπαίδευση σε τεχνικές μονοχειρίας. Ασθενείς και συγγενείς είναι απαραίτητο να φροντίζουν για συχνή εφαρμογή ασκήσεων εύρους κίνησης. Το τμήμα εργοθεραπείας θα προτείνει βοηθήματα για προσωπική φροντίδα και φαγητό που να καλύπτουν στο ελάχιστο τις ανάγκες του ασθενούς, δίνοντας πάντα κίνητρο για περισσότερη ανεξαρτοποίηση.

Μια σειρά από επιπλοκές είναι δυνατό να παρατηρηθούν κατά τη διαδικασία προγράμματος αποκατάστασης του άνω άκρου. Σημαντική είναι ανάπτυξη σπαστικότητας των καμπτήρων καρπού και δακτύλων. Ειδικός νάρθηκας ανάπαυσης εφαρμόζεται για την πρόληψη της σύγκαμψης, μόνος του ή σε συνδυασμό με άλλες τεχνικές. Το υπεξάρθρημα του ώμου είναι από τις συχνότερες και πλέον επίπονες επιπλοκές από το άνω άκρο που παρεμβαίνει και στη βάδιση, διαταράσσοντας τον ωμοβραχιόνιο ρυθμό. Έχουν προταθεί αναρτήσεις, που έχουν όμως αρνητικές συνέπειες στη βάδιση, αλλά και συστήματα από νεοπρένιο που επιτρέπουν την κίνηση του άνω άκρου. Ο τραυματισμός του βραχιονίου πλέγματος είναι πιθανή επιπλοκή του προγράμματος αποκατάστασης που μπορεί να οφείλεται σε κακούς χειρισμούς κατά την μεταφορά ή τις θεραπείες των ασθενών. Συστήνεται συνήθως κατάλληλος χειρισμός του άκρου από τους φροντιστές. Το σύνδρομο ώμου-χειρός είναι από τις συνήθεις επιπλοκές από το άνω άκρο με έντονο άλγος πηχεοκαρπικής και επώδυνο τόξο κίνησης στην απαγωγή έξω στροφή και κάμψη του ώμου. Η εφαρμογή παθητικής κινητοποίησης και συστήματος διακοπτόμενης θετικής πίεσης στην περιφέρεια του άκρου συχνά αποδεικνύεται ανακουφιστική.

Νευροφυσιολογικές θεραπείες αποκατάστασης.

Σε αυτά τα προγράμματα ενσωματώνονται τεχνικές νευρομυϊκής επανεκπαίδευσης, όπως Brunnstrom, Bobath, Kabat και Voss. Η προσέγγιση Brunnstrom προσπαθεί να επιταχύνει την συνεργικές κινήσεις με τη χρήση δερματικών και ιδιοδεκτικών ερεθισμάτων. Η τεχνική Bobath δίνει έμφαση στην επί σκοπό κατάλληλη στάση του σώματος, ενώ καταπιέζει τα συνέργικά πρότυπα. Οι τεχνικές  Kabat και Voss, χρησιμοποιούν τα αντανακλαστικά και ιδιοδεκτική νευρομυϊκή διευκόλυνση . Ωστόσο και αυτές οι τεχνικές συνδυάζονται συνήθως με συμβατικά προγράμματα αποκατάστασης.

Biofeedback.

Πρόκειται για τεχνική που στοχεύει στην τροποποίηση της αυτόνομης δραστηριότητας, του πόνου και της κινητικής δυσλειτουργίας μέσω εκούσιου ελέγχου, που ενισχύεται με ακουστικά, οπτικά και αισθητηριακά μηνύματα. Ο ασθενής τροποποιεί τις παραπάνω συμπεριφορές του καθοδηγούμενος από ερεθίσματα που η ίδια η δράση του παράγει και το μηχάνημα μετατρέπει σε οπτικά ή ακουστικά μηνύματα. Η επιτυχία της μεθόδου εξαρτάται από το γνωστικό επίπεδο του ασθενούς και την ικανότητά του να πειθαρχεί εκούσια πάνω στις λειτουργίες του. Στο άνω άκρο το Biofeedback χρησιμοποιείται στον έλεγχο του υπεξαρθρήματος του ώμου και στην βελτίωση της λειτουργικότητας του χεριού , ενώ στο κάτω άκρο έχει χρησιμοποιηθεί στον έλεγχο της ιπποποδίας.

Functional Electrical Stimulation (FES). Λειτουργικός Ηλεκτρικός Ερεθισμός.

Η εφαρμογή του ηλεκτρικού ερεθισμού έχει χρησιμοποιηθεί για να βελτιώσει τη μυϊκή ισχύ, να επιταχύνει το ενεργητικό εύρος κίνησης, να βοηθήσει στη διαχείριση του τοπικού οιδήματος μέσω ισοτονικών μυϊκών συσπάσεων και να εγκαθιδρύσει πρώιμη ιδιοδεκτικότητα σε αισθητηριακά επηρεασμένους ασθενείς. Η τεχνική έχει φανεί χρήσιμη και στη μείωση της σπαστικότητας των αναταγωνιστών μυών και της σύγκαμψης των αρθρώσεων .

Είναι φανερό από τα παραπάνω ότι η συνολική διαδικασία αποκατάστασης είναι έργο μιας πολυπρόσωπης ομάδας που εκτός από τον γιατρό αποκατάστασης αποτελείται και απόφυσιοθεραπευτή, εργοθεραπευτή, νοσηλεύτρια λογοθεραπευτή, ψυχολόγο, τεχνικό ορθοτικών μηχανημάτων και άλλους κατά περίπτωση.

Συνηθέστερες επιπλοκές που επηρεάζουν την αποκατάσταση.

Σπαστικότητα

Η εξέλιξη του μυικού τόνου μετά το Α.Ε.Ε. περνά από την αρχική απουσία των τενοντίων αντανακλαστικών και την πλήρη χαλάρωση των μυών, στη φάση της επανόδου των αντανακλαστικών και της υπερτονίας, καταλήγοντας στην επάνοδο της εκούσιας μυϊκής δραστηριότητας, η οποία όμως μπορεί να αφήσει κάποιου βαθμού σπαστικότητα. Η σπαστικότητα μετά το Α.Ε.Ε. εμφανίζεται με υπερτονία, υπερδραστηριότητα των τενοντίων αντανακλαστικών και κλόνο. Η σωστή τοποθέτηση του ασθενούς, η μείωση των ενοχλητικών ερεθισμάτων όλων των τύπων, η εκπαίδευση του ασθενούς σχετικά με το πρόβλημα, ασκήσεις εύρους κίνησης, κρίνονται απαραίτητα για να ξεκινήσει η αντιμετώπιση του προβλήματος. Στην περίπτωση του τοπικού εντοπισμού του προβλήματος, συστήνονται ασκήσεις εύρους κίνησης πολύ χαμηλής ταχύτητας, στατικές διατάσεις και τοποθέτηση ναρθήκων . Στην περίπτωση γενικευμένης υπερτονίας χρησιμοποιούνται φαρμακευτικά σκευάσματα όπως Baclofen, Clonidine, Diazepam, Dantrolene.

Πολλές φορές η σπαστικότητα μπορεί να είναι χρήσιμη σε κάποιο τομέα της αποκατάστασης. Κάποια σπαστικότητα στο κάτω άκρο, δίνει την δυνατότητα να χρησιμοποιηθεί σαν άκαμπτη κολόνα που θα μεταφέρει το βάρος του ασθενούς. Είναι όμως πιθανό συγχρόνως στον ίδιο ασθενή να έχουμε έντονη σπαστικότητα στο άνω άκρο που να δημιουργεί πόνο και να αναστέλλει κάθε λειτουργικότητα. Στις περιπτώσεις αυτές η τοπική έγχυση ουσιών που μειώνουν την σπαστικότητα μπορεί να επιτύχει εκλεκτικά αποτελέσματα. Η φαινόλη και η αλκοόλη χρησιμοποιούνται, με σκοπό να δημιουργήσουν νευρικό block. Η έγχυση γίνεται πολύ κοντά (σε απόσταση 1-2 χιλιοστών), στο νεύρο που πρέπει να διηθηθεί. Ο προσδιορισμός του νεύρου γίνεται με βελόνα ηλεκτρομυογράφου και δοκιμαστικό ερεθισμό . Στα μειονεκτήματα της μεθόδου αυτής είναι ο πόνος και ο απαραίτητος εξοπλισμός. Με την εμφάνιση της βουτυλινικής τοξίνης η έγχυση έγινε ευκολότερη, ανώδυνη και πιο αποτελεσματική . Η τοξίνη καλύπτει τους υποδοχείς της ακετυλοχολίνης στην τελική κινητική πλάκα. Είναι ανώδυνη, μπορεί να εφαρμοστεί και χωρίς τη χρήση βελόνας ηλεκτρομυογράφου και η δράση της διαρκεί περίπου 3 μήνες.

Προβλήματα επικοινωνίας

Η λογοθεραπεία βασίζεται στην λεπτομερή εκτίμηση της γνωστικής και γλωσσικής ικανότητας του ασθενούς. Ο λογοθεραπευτής χρησιμοποιεί τεχνικές προκειμένου να μειώσει την απομόνωση του ασθενούς και να τον βοηθήσει να συμμετάσχει ενεργά στο πρόγραμμα αποκατάστασης. Πίνακες επικοινωνίας, εικόνες, παιδικές εκφράσεις, θεραπευτική χρήση του τραγουδιού και άλλες περισσότερο εξειδικευμένες τεχνικές χρησιμοποιούνται προς την κατεύθυνση αυτή. Βελτίωση στην επικοινωνία παρατηρείται 6 έως και 12 μήνες και ακόμη περισσότερο. Όσο βελτιώνεται η επικοινωνία θεωρείται σωστό να συνεχίζεται η λογοθεραπεία.

Κατάθλιψη μετά από Α.Ε.Ε.

Θεωρείται ότι το 50% των ασθενών με Α.Ε.Ε. πάσχουν από κατάθλιψη. Μπορεί να οφείλεται στην εγκεφαλική βλάβη, στην αντίδραση λόγω των απωλειών, στις παρενέργειες κάποιων φαρμάκων, ή σε συνδυασμό όλων. Με την σειρά της η κατάθλιψη εμποδίζει την αποκατάσταση και την λειτουργική βελτίωση, ενώ παρουσιάζεται μειωμένο ενδιαφέρον για συμμετοχή σε προγράμματα δραστηριτήτων καθημερινής ζωής.

Η επιλογή της θεραπείας εξαρτάται από την αιτιολογία και την βαρύτητα των συμπτωμάτων. Αναθεώρηση της φαρμακευτικής αγωγής ,  αντιμετώπιση των παθολογικών προβλημάτων και πιθανή ψυχοθεραπευτική αντιμετώπιση είναι μερικές από τις μεθόδους που χρησιμοποιούνται. Αυτή η ίδια συμμετοχή του ασθενούς στο πρόγραμμα αποκατάστασης, βοηθά πολύ αφού περιλαμβάνει φυσικές και νοητικές θεραπείες, επαφή με άλλους ασθενείς ώστε ο ασθενής να γίνει το κέντρο της προσοχής και να ενισχύεται ψυχολογικά.

Εν τω βάθει θρομβοφλεβίτις και πνευμονική εμβολή

Αναφέρονται ποσοστά 22-73% αλλά το λογικό είναι 40-50%. Η πνευμονική εμβολή έχει συχνότητα 10-15%. Η πιθανότητα κορυφώνεται μεν την πρώτη βδομάδα μετά το ΑΕΕ αλλά παραμένει μέχρι να ξεκινήσει ο ασθενής την βάδισή του. Χρησιμοποιείται συνήθως χαμηλού μοριακού βάρους ηπαρίνη. Η διάρκεια της προφύλαξης δεν καθορίζεται σαφώς, αλλά μεγάλη προσοχή χρειάζεται σε όσους έχουν σοβαρή παράλυση χωρίς πιθανότητα να βαδίσουν . Κατά τη διάρκεια του κλινοστατισμού οι ασθενείς χρησιμοποιούν ελαστικές κάλτσες μέσης πιέσεως, μέχρι το ριζομήριο. Ασθενείς με αυξημένο κίνδυνο για αιμορραγία χρησιμοποιούν συσκευές θετικής πνευματικής πίεσης των κάτω άκρων που υποκαθιστούν την μυική αντλία.

Δυσφαγία, εισρόφηση και πνευμονία μετά από Α.Ε.Ε.

Η συχνότητα της δυσφαγίας στο ΑΕΕ κυμαίνεται από 30%-50% σε διάφορες μελέτες.  Είναι συχνότερη σε ασθενείς με βλάβες στο στέλεχος και το φλοιό. Ένα τρίτο των ασθενών με δυσφαγία θα κάνουν εισρόφηση, από τους οποίους 40% σιωπηρά χωρίς βήχα. Επιπλοκές της εισρόφησης είναι η πνευμονία, η κακή θρέψη και η αφυδάτωση. Η πνευμονία εμφανίζεται στο 1/3 όλων των ασθενών με ΑΕΕ με κύρια αιτία την δυσφαγία και την εισρόφηση. 

Οι θεραπευτικές παρεμβάσεις περιλαμβάνουν αλλαγές στην στάση σώματος και του κεφαλιού, ασκήσεις μυών στόματος, γλώσσας και χειλέων για ενδυνάμωση, εύρος κίνησης, ταχύτητα και ακρίβεια. Χρήση παχύρευστων και μαλακών τροφών σε μικρές μπουκιές, εκπαίδευση με ψυχρά επιθέματα, σωστή τεχνική μάσησης. Επί αποτυχίας για μικρό χρονικό διάστημα, όχι μεγαλύτερο του μηνός χρησιμοποιείται ρινογαστρικός καθετήρας και επί εμμονής της δυσφαγίας, η γαστροστομία.

Ακράτεια ούρων και κοπράνων

Η ακράτεια ούρων παρουσιάζεται στο 50-70% στον πρώτο μήνα και φθάνει στο 15% στο εξάμηνο. Ωφείλεται στην ίδια την εγκεφαλική βλάβη (ανεξέλεγκτη σπαστική νευρογενής κύστη), σε λοιμώξεις του ουροποιητικού, σε αδυναμία μετάβασης στην τουαλέτα, σε αδυναμία αφαίρεσης των ρούχων, στην αφασία και σε νοητικές διαταραχές (αδυναμία αντίληψης της πλήρωσης της κύστης). Η ακράτεια ούρων προκαλεί βλάβες στο δέρμα, κατάθλιψη, αποτελεί κοινωνικό στίγμα και ενισχύει την ασυλοποίηση.

Η αντιμετώπιση περιλαμβάνει κυρίως ένα σταθερό πρόγραμμα κένωσης της κύστης, θεραπεία των ουρολοιμώξεων, ρύθμιση των προσλαμβανομένων υγρών, εκπαίδευση σε δραστηριότητες ένδυσης – έκδυσης, μεταφοράς στην τουαλέτα, εκπαίδευση της οικογένειας και σπανιότερα φάρμακα.

Η κατακράτηση ούρων είναι σχετικά σπάνιο φαινόμενο σε ένα ΑΕΕ  και εμφανίζεται όταν συνυπάρχει διαβητική αυτόνομη νευροπάθεια ή υπερτροφία προστάτη. Προκαλεί ουρολοιμώξεις που απαιτούν καθετηριασμό, φάρμακα και αντιμετώπιση του αιτιολογικού παράγοντα. 

Η ακράτεια κοπράνων φτάνει στο 31%. Παρά το ότι διορθώνεται μέσα στις πρώτες 2 βδομάδες μετά το ΑΕΕ, η παραμονή του δηλώνει σοβαρή εγκεφαλική βλάβη και είναι κακός προγνωστικός δείκτης αποκατάστασης. Επιδεινώνεται από λοιμώξεις που προκαλούν διάρροια, από αδυναμία μεταφοράς στην τουαλέτα, έκδυσης και από αδυναμία έκφρασης της ανάγκης για τουαλέτα. Η συχνότερη επιπλοκή από τα έντερα είναι η δυσκοιλιότητα που προκαλείται από την ακινητοποίηση από την ανεπαρκή πρόσληψη υγρών και από ψυχολογικές διαταραχές.

Η αντιμετώπιση των εντερικών διαταραχών περιλαμβάνει ημερήσιο και ωριαίο πρόγραμμα τουαλέτας, λήψη φυτικών ινών στο καθημερινό διαιτολόγιο, επαρκή πρόσληψη υγρών, μαλακτικά κοπράνων, υπόθετα ή κλύσματα, εκπαίδευση στην μεταφορά στην τουαλέτα και στις δραστηριότητες ντυσίματος και τέλος υπακτικά φάρμακα.

Σεξουαλικά προβλήματα

Παρά το γεγονός ότι οι ηλικιωμένοι στην πλειοψηφία τους εξακολουθούν να έχουν σεξουαλική ζωή, μετά το Α.Ε.Ε. υπάρχει σημαντική σεξουαλική δυσλειτουργία . Έχει διαπιστωθεί ότι μετά το Α.Ε.Ε. υπάρχει μείωση της σεξουαλικής επιθυμίας, η οποία συνδυάζεται με γενικότερη ψυχοογική επιβάρυνση. Η παρέμβαση έγκειται σε ψυχολογική υποστήριξη και επικοινωνία με τους ασθεείς για το πρόβλημα.

Πτώσεις

Από τα συνηθέστερα προβλήματα ηλικιωμένων με Α.Ε.Ε., που μπορεί να οφείλονται στη λήψη φαρμάκων, τη χρήση αλκοόλ, το σακχαρώδη διαβήτη αλλά και σε προβλήματα όρασης. Οι ασθενείς συνήθως πέφτουν προς την ημίπληκτη πλευρά. Η λήψη βιταμίνης D αναφέρεται ότι σχετίζεται με αποτελεσματικότερη λειτουργία των κεντρομελικών μυών, που ευθύνονται για την ορθοστάτηση. Η χρήση βοηθητικών τραπεζιών δίπλα στο κρεβάτι για εύκολη πρόσβαση στα απαραίτητα αντικείμενα, αλλά και η ενδυνάμωση των κεντρικών μυών των κάτω άκρων μειώνει τις πιθανότητες για πτώση. Η χρήση τέλος ειδικών προστατευτικών προφυλακτήρων των ισχίων αλλά και η εκπαίδευση των ασθενών να πέφτουν με σχετική ασφάλεια, μειώνει τα κατάγματα του ισχίου.

Παρακολούθηση (follow-up)

Η παρακολούθηση του ασθενούς μετά το τέλος του προγράμματος αποκατάστασης είναι καλό να γίνεται από τον γιατρό που είχε οργανώσει το πρόγραμμα. Ο ασθενής εξετάζεται πάντα νευρολογικά, για να διαπιστωθεί πιθανή επιβάρυνση της κατάστασης, ελέγχεται η πρόοδος του προγράμματος αποκατάστασης στο σπίτι, ενθαρρύνεται ο περιοδικός έλεγχος από ιατρούς άλλων ειδικοτήτων και ελέγχονται πιθανές αναφορές από άλλους επαγγελματίες που ασχολούνται με τον ασθενή. Σε περιπτώσεις περιορισμένης βελτίωσης σε τμήματα του προγράμματος αυτά διακόπτονται, ενθαρρύνονται ωστόσο στοιχειώδεις έστω θεραπευτικές πρακτικές για πρόληψη επιπλοκών.

Αποκατάσταση στον Φιλοκτήτη

Η ολοκληρωμένη διαδικασία αποκατάστασης είναι μια πρόκληση όχι μόνο για τον φυσίατρο αλλά και για το σύνολο των επαγγελματιών και των φροντιστών που για μακρό χρονικό διάστημα θα ασχοληθούν με τον ασθενή. Παρά τις τυποποιημένες μεθόδους αποκατάστασης δεν μπορεί να βρει κανείς δύο ίδια αποτελέσματα αποκατάστασης μετά από Α.Ε.Ε. Οι διεθνείς πρακτικές σήμερα στοχεύουν στην μείωση της ενδονοσοκομειακής παραμονής μετά το Α.Ε.Ε. και στην ανάπτυξη προγραμμάτων στην κοινότητα και στο σπίτι του ασθενούς με την απαραίτητη εποπτεία. Οι πρακτικές αυτές κατατείνουν στην κατά το δυνατό ανεξαρτοποίηση και επανένταξη του ασθενούς μετά από το Α.Ε.Ε.

Μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μας και να ενημερωθείτε για τις υπηρεσίες που μπορούμε να σας προσφέρουμε, συμπληρώνοντας την ακόλουθη φόρμα επικοινωνίας και σύντομα θα επικοινωνήσουμε μαζί σας.

Ονοματεπώνυμο(*)
Παρακαλώ συμπληρώστε το πεδίο

Τηλέφωνο(*)
Παρακαλώ εισάγετε ένα αριθμό τηλεφώνου

E-mail
Παρακαλώ εισάγετε ένα έγκυρο email

Επικοινωνώ για την πάθηση
Invalid Input

Συμπληρώστε τους αναγραφόμενους χαρακτήρες (*)
Συμπληρώστε τους αναγραφόμενους χαρακτήρες
Λάθος εισαγωγή,προσπαθήστε ξανά.

  

Για εκτενέστερη επικοινωνία με τον Φιλοκτήτη παρακαλώ πατήστε εδώ

σύντομες επιλογές

  • Παθήσεις
    Παθήσεις
  • Η ομάδα μας
    Η ομάδα μας
  • Πληροφορίες για τον ασθενή
    Πληροφορίες για τον ασθενή
  • Επικοινωνήστε μαζί μας
    Επικοινωνήστε μαζί μας
  • Οδηγίες πρόσβασης
    Οδηγίες πρόσβασης